woensdag 6 juni 2012
Het is een trend dat het gezag van de rechter niet meer is wat het was. Graag achteraan aansluiten bij het kalen van gezag van pastoor politicus dokter hoogleraar en op den duur ongetwijfeld ook van dit blog. Dat proces lijkt in het achterop geraakte kanton assen vooral in verband met kinderschoenen in gang gezet, is daarom interessant voor het Kind in de knel om van nabij te volgen.
Wie begint er mee, welke vorm krijgt het en hoe reageert de rechtspraak? Het begint met traditionele plattelands vonnissen die herkenbaar afwijken van moderne beschaafde regels en opvattingen: rechters die orthodox hel en verdoemenis afroepen over vaders die voor hun kroost zorgen. Daarop zien we calculerende burgers die de rechterlijke uitspraak voortaan als ‘ook maar een mening’ afdoen. Spectaculaire dwalingen in de zaken over de Schiedammer moord, Lucia de Berk, Marianne Vaatstra en Ina Post hebben achteraf alle strafrechters voorzichtiger gemaakt: er kwamen meer vrijspraken. Sommige rechters wakkeren de legitimiteitscrisis van zichzelf aan met hun dwalingen, wrakingen of onbevredigende uitspraken. Weerstand tegen externe Vader-lekenrechters is intussen verminderd, toch neigen sommige rechters zelf tot bagatelliseren. Een enkele rechter wil de oorzaken buiten de deur zoeken, doet de dwalingen af als incidentele defecten in een overigens prima fungerend systeem. Zij lijkt zelfreinigend vermogen te hebben verloren. Interne audits blijven uit, grote bedrijven pakken dit beter aan: lichten na een debacle alle procedures en beslissingen systematisch door, houden Lessons Learned sessies.
taxatie fouten
Dat is ook te proeven in de reactie van de Raad voor de rechtspraak op de vervolging van twee rechters Hans Westenberg en Pieter Kalbfleisch wegens meineed (liegen). Weliswaar betreft meineed de kern van het rechtersambt, een enorm falen. De verdediging van één van die twee verdachte rechters is jarenlang door de Raad gefinancierd. Diezelfde rechter bleek in zijn ambtsperiode als betaald juridisch adviseur bij te klussen. Daar zitten ernstige bestuurlijke taxatiefouten achter en dramatische integriteitsproblemen. Het betreft niet alleen deze ene rechter, het kan zich herhalen. Wegkijken van
camorra-world
is gevaarlijk: het versnelt het kalen van rechterlijk gezag.
Liegende rechters Hans Westenberg en Pieter Kalbfleisch
Peter R. de Vries deed wat een rechter hem verbood namelijk uitzenden van heimelijk gemaakte opnamen. SBS6 en Endemol vatten de dwangsom van 30.000 euro als boete op en betaalden. Een herhaling voorkwam de rechter met een dwangsom van twee maal 500.000 euro, bovendien te betalen door De Vries zelf. Dat hielp, toch is het rechterlijk gezag beschadigd. Hetzelfde gebeurt eind januari dit jaar: IBM benut een dwangsom als een kans om een onwelgevallige uitspraak van een amsterdamse kantonrechter te negeren in plaats van uit te voeren. Dat een tv-journalist de rand opzoekt is te volgen, daarnaast is arrogantie in de directiekamer van zo'n groot bedrijf tegenover de mening van een rechter oorzaak: het bedrijf had hier 50.000 euro dwangsom voor over.
doe wat ik zeg
Dan in de vervolgprocedure leest de rechter IBM op zeldzame wijze de les: een dwangsom zou toch voor 'een concern als IBM' eigenlijk helemaal niet nodig moeten zijn, sneert de rechter. 'Door het vonnis niet uit te voeren minacht IBM de rechtbank in zeer ernstige mate, welke attitude een concern als IBM geenszins past'. Dan volgt een dwangsom die 'de bedrijfsvoering zal raken': 10.000 euro per dag met een maximum van 5 miljoen. Kortom: doen wat ik zeg, de hartelijke groeten was getekend Jan Westhoff, vice-voorzitter rechter van kanton amsterdam.
Het gezag van de rechter bladdert af, aldus oud NRC hoofdredacteur Folkert Jensma in een column. Gezag komt te voet en gaat te paard. Een rechter die het paard probeert in te halen, dat gaan we vaker zien.
|
We leven niet meer in de middeleeuwen !
contact:
Bert Kerkhof
|
Lees tevens …
Aanhoudingen zorghoeve mishandelingen 2009
Asser rechter
in opspraak geraakt
Agente werpt steen door ruit bij redacteur Kind in knel
6 juni 2012
Labels: CivielRecht
dinsdag 22 mei 2012
Rechter Ton Lennaerts van rechtbank assen mag geen zaken meer behandelen waar advocatenkantoor PlasBossinade uit Groningen bij betrokken is. De advocaten van het kantoor hebben hem gewraakt. In 2008 is 1600 euro in rekening gebracht voor een claim richting IceSave, deze is niet betaald.
De wrakingskamer oordeelde eind maart ongebruikelijk hard over rechter Lennaerts. De advocaten hebben zich “bereid getoond tot een oplossing in der minne” en gebruikten in hun brieven “een zakelijke toon”, de rechter was tot geen compromis bereid. Morgen bekijkt een speciale klachtencommissie of disciplinaire maatregelen nodig zijn om Lennaerts in toom te houden.
Eerder in 2002 en 2005 kwam Lennaerts in opspraak door een drentse vader psychiatrisch te verklaren. De vader wenste uitvoering van een door de rechtbank goedgekeurde omgangsregeling. Die dingen gebeuren in het systeem van rechtbank assen waar 490.000 mensen met recht willen leven en werken in voorspoed en geluk.
Volgens de wrakingskamer die bestond uit drie rechters uit Zwolle, zijn de advocaten terecht bevreesd voor partijdigheid omdat Lennaerts “meerdere keren het verband heeft gelegd tussen het declaratiegeschil en zijn relatie als rechter”. De advocaten van PlasBossinade zijn bang rechtszaken te doen als Lennaerts in de raadkamer zit omdat de rechter zich herhaaldelijk “in zeer scherpe, negatieve bewoordingen heeft uitgelaten” over het advocatenkantoor, aldus de wrakingskamer.
Hukuma
In Jordanië vertelde een chauffeur hoe zijn broer in zijn spiksplinternieuwe
Mercedes naar Damascus was gegaan voor een weekendje bij familie. De volgende
ochtend: auto weg. Hij deed aangifte, werkte zijn programma af per taxi en de
laatste dag zag hij zijn Mercedes staan met een nummerbord van de Hukuma,
overheid. Op het bureau werd het nummer nagetrokken en een uur later verscheen
een generaal. “Is dit uw auto?” vroeg hij bars, “we hebben er wapens en
drugs in gevonden, genoeg om u voor altijd op te bergen”. De broer knikte, bood
zijn excuses aan en verdween.
Joris Luyendijk in: Het zijn net mensen
|
We leven niet meer in de middeleeuwen !
Contact:
Bert Kerkhof
|
Lees tevens …
Honderden kinderen gaan jaarlijks
de separeercel in
Agente werpt steen door ruit bij redacteur Kind in knel
Gezag komt te voet en gaat te paard
6 juni 2012
Labels: CivielRecht
dinsdag 29 maart 2011
Bezoekers van auto-evenement Automaxx Streetpower in Assen kregen afgelopen zondag bekeuring van politie. Op de A28 was ophouding van ruim 600 bestuurders, op de N33 werden bijna 200 bestuurders verdacht van te hard rijden. Slechts één bestuurder kon zijn kentekenbewijs niet tonen, verder werd bekeurd voor handsfree bellen. Zoals bekend is handsfree bellen voor bestuurders de norm.
Bewijsmateriaal / getuigenverklaringen verzocht
Kindindeknel adviseert verdachten eigen bewijsmaterialen en getuigen-verklaringen te verzamelen voor eventueel beroep.
Labels: CivielRecht, Drenthe
dinsdag 2 november 2010
Een 24-jarige vrouw heeft zich maandag tijdens zitting van de Commissie gelijke behandeling beklaagd dat een zaandamse evangelische basisschool haar heeft afgewezen als gymjuf omdat zij ongehuwd samen met haar vriend op wereldreis is geweest. Kind in de knel pleit voor geloven met verstand.
De directeur van de school kent de sollicitante goed en bovendien het gezin waartoe ze behoort. Ze is een oud-leerlinge van hem, aanvankelijk leek de benoeming in kannen en kruiken. Na een telefoongesprek dat vooral ging over de vakantie die ze maakte, volgde een gesprek met de sollicitatiecommissie met als uitkomst een afwijzing. De vrouw vertelde voor de Commissie verbaasd te zijn dat de school niet het samen reizen noemt als motivering voor de afwijzing maar haar opstelling ten opzicht van het evangelisch geloof. De school twijfelt of de afgewezen sollicitante achter het geloof van de school staat en of zij in staat is dit uit te dragen.
Enkel feit geen geldige reden
Het zoeken van de school naar haar eigen motief in de geloofswereld zelf, heeft te maken met regels: een enkel feit zoals een samen doorgebrachte vakantie is geen reden voor afwijzing bij sollicitatie. Voor een bijzondere school is belangrijk zich te presenteren met een helder geloof. De sollicitatiecommissie moet van mening zijn dat de aangewezen sollicitante tijdens lessen het geloof niet kan overbrengen en uitdragen. De Raad van state stelde mei vorig jaar de voorwaarde dat confessionele onderwijsinstellingen hun geloof consistent en consequent in de praktijk brengen teneinde van hun personeel loyaliteit te mogen verlangen.
Volgens de school zou de vrouw seks voor het huwelijk niet als strijdig met haar evangelische achtergrond beschouwen. De vrouw brengt naar voren dat haar visie op seks voor het huwelijk niet tijdens het sollicitatiegesprek aan de orde is gekomen: „De gestelde vraag over het samen reizen met mijn vriend was: Hoe heb je dat gedaan met slapen? Mijn antwoord hierop is dat we kamers deelden. Over een visie op seks voor het huwelijk is tijdens het sollicitatiegesprek niet gesproken.” Volgens de school is slapen op éen kamer niet het enkele feit, de directeur beweert dat de vrouw weinig belang hecht aan aansluiting bij een kerk. De vrouw ontkent dit.
De Commissie vroeg tijdens de zitting uitleg waarom het noodzakelijk is dat een gymdocente een evangelische achtergrond heeft. Daarop antwoordde de directeur dat haar achtergrond de paraplu is waar alles onder valt, zij draagt automatisch bepaalde waarden en normen over. Een docent moet op alle momenten aanspreekbaar kunnen zijn op wie je bent. In de ogen van de school ziet de vrouw god niet als god van rechtvaardigheid en oordeel. De vrouw zegt god te zien als een god van liefde en wel degelijk ook van rechtvaardigheid: „Ik heb de nadruk gelegd op liefde, voor mij ligt de essentie van het geloof in onze verlossing (..) Als dit in de ogen van de school als eenzijdig wordt gezien hadden zij mij hierop mogen en wellicht moeten doorvragen.”
Ongehuwd samenwonen
De aangewezen sollicitante gaf tijdens de zitting aan dat een van de leden van de sollicitatiecommissie zelf ongehuwd samenwoont. Nadat de Commissie voor gelijke behandeling de schooldirecteur daarop bevroeg, gaf hij aan dat dit inderdaad het geval is. Hij is niet op het samenwonen van de medewerker aanspreekbaar, hij moet hierover eerst nadere informatie gaan inwinnen hoe daarmee te handelen, overigens heeft hij al wél met die collega gepraat. Bovendien laat de school kinderen toe waarvan de ouders ongehuwd samenwonen, dit zou volgens de directeur sporadisch voorkomen.
Bedreiging voor consistentie van een school
Wanneer een gymdocente die evangelisch is grootgebracht niet geschikt zou zijn als gymjuf op zo'n school, kan men zich afvragen of het geloof wel voldoende stabiele kwaliteiten heeft. Sinds 2009 is Schatrijk aangesloten bij stichting Agora, die als doel heeft katholieke en protestants-christelijke basisscholen op te richten en in stand te houden. Schatrijk is onder Agora de enige evangelische school. De directeur meent dat het van groot belang is de eenzijdige geloofsopvatting te bewaren en koesteren. De advocaat van de school tijdens de zitting: „Als deze gemeenschappelijke basis er niet is, wordt het onmogelijk Schatrijk als evangelische school overeind te houden.” De directeur vindt de hele situatie bijzonder vervelend, hij beklemtoont: „Maar we hebben naar eer en geweten gehandeld en zijn daarin consistent geweest.” Het hoort bij de evangelisch-patriarchale cultuur met meer klémtoon te spreken naarmate de uitdrager het vervelend vindt.
Danny Schwartz fotografie
In een emotioneel slotbetoog geeft de 24-jarige vrouw aan hoe moeilijk zij het met de afwijzing heeft, terwijl haar trouwjurk al in de kast hangt. „Voel als veroordeelde en heb een stempel gekregen niet goed genoeg te zijn op deze school te kunnen werken.” Ook haar meegekomen vader heeft grote moeite met de opstelling van de school: „We praten over het evangelie, dat is een goede boodschap. Wat mijn dochter kreeg was geen goede boodschap, mijn god zou dit zo niet doen.”
Probeer uit wie bij je past
De redactie van Kindindeknel meent:
- Door daten alvorens kiezen voor elkaar leer je anderen kennen.
Je laten uithuwelijken door de omgeving is uit den boze.
- Op elkaar aangewezen zijn tijdens wereldreis leert partners geschikt te
zijn voor het avontuur van samenwonen.
- Een periode van samenwonen is een toets of partners voldoende bij elkaar
passen om ouders te worden, nakomelingen groot te brengen.
Wetenschappelijk onderzoek leert dat ouders die voor het huwelijk het bed deelden, minder ruzie maken. Dit geeft het goede voorbeeld voor de kinderen die het later als ouders opvolgen. Voor grootbrengen dienen partners de gehele jeugd béiden liefhebbend ouder te zijn. Verstandige mensen kiezen daartoe hun partner zorgvuldig en stapsgewijze alvorens geboorte te doen. Daarentegen leidt vermijden van seks voor een huwelijk tot uitgeblust huwelijks bestaan of openlijke ruzie en/of uit elkaar gaan en is daarom gevaarlijk voor het leven; geloven in seks vermijden heeft onvoldoende overlevingskansen.
Arbeidsparticipatie van de vrouw
De repressie van de ouderling op sollicitante heeft het voortijdig hangen van een trouwjurk in de kast tot gevolg, waardoor de fase van samen -wonen en -werken alvorens geboorte te doen, verloren dreigt te gaan. Zonde.
Aids
Er is een kerk die consequent anti-conceptie afwijst waardoor zwakkeren onder kerkgangers kampen met gezinnen die groter zijn dan hun lief is, met armoede als gevolg dus verminderde kansen voor kinderen die het treft met name in dure tienerjaren. Het uitdragen van het kerks idee dat anti-conceptie slecht zou zijn, geeft bovendien te lijden doordat het aids zaait in arme landen. Dus aansluiting bij de kerk is op zichzelf geen maatstaf voor consistentie van een geloof. Indien stichting Agora verder wil gaan met een evangelische poot, past het haar met gymnastische energie toe te zien op kwaliteit.
Écht debat
|
Teloorgang van kerk heeft het gevolg dat evangelisch gedrag steeds
minder onderwerp is van échte discussie. Jammer, want bijzonder
onderwijs is vergeleken met openbaar beslist niet slecht, al met al. Ik
schrijf dit vanwege goede ervaringen in mijn jeugd op basisschool Jan de
Doper in Hoograven (Utrecht). Het is de moeite waard de vinger te leggen op
grote geloofsfouten.
|
|
Ongepast
Het
Nexus instituut
verhaalt in Rob Riemen's nieuwste boek van het cultiveren van geestelijke leegte door gecorrumpeerde elites. Een carrière directeur van een schoolbestuur dat wetenschap en volwassen kwaliteiten voor menselijk milieu over het hoofd zag, kon daardoor niet consequent 19e eeuwse plattelandsgebruiken handhaven. Dat de directie desondanks ruimte ontneemt aan een lid van de gemeenschap met een ontwikkelde beleving, komt vorming op de school niet ten goede en is dus bepaaldelijk ongepast.
De commissie doet uitspraak vòor 31 dec aanstaande.
Lees verder …
-
Erfocentrum gunt SP-kamerlid Nine Kooiman
De Gekroonde Giraffe voor uitgestoken nek.
-
Rob Riemen's boek De eeuwige terugkeer van het fascisme
schetst geschiedenis en houdt de nederlandse
samenleving een spiegel voor. De hedendaagse teloorgang van maatschappelijk
kapitaal moet namelijk niet vergeleken worden met waar het twintigste-eeuwse
fascisme op is uitgelopen maar met hoe dit begon. Het fenomeen is niets
anders dan de logische consequentie van politieke partijen die hun eigen
gedachtegoed verloochenen, gemakzuchtige universiteiten die onvoldoende
onderhoud plegen voor het europees humane beschavingsideaal, de geldingsdrang
in het bijzonder onderwijs en een omroep die liever buikspreker is dan een
kritische spiegel voor het volk: Een maatschappij waar wij allen
verantwoordelijk voor zijn. Uitgeverij Atlas:
ISBN 978 90 4501 8560.
Labels: CivielRecht, MensenRechten
dinsdag 24 augustus 2010
The elected Alderman and author of
Look of Love
tells the story of the rally against parental alienation:
Pick yourself of the couch, act as an advocate for yourself
and for your child, your legislators want to hear from you. The children will
come back, enable to welcome them with open arms. If you know anyone who is going
through alienation from their children, be strong for hím and help them stay
physical and psychologically strong.
Labels: Amerika, CivielRecht, Duurzaam
donderdag 11 maart 2010
Privacy, financiering van rechtshulp en waarheidsvinding zijn nodig om jeugdzorg te verbeteren. Het onderwerp speelt bij Co-Ouders, die béiden werken en daarnaast tijd nemen om voor hun kroost te zorgen.
Vele ouders wonen zelfstandig samen onder éen dak en regelmatig komt ook het gescheiden wonen voor in verband met werk of relatie. Te vaak hebben draagkrachtige en moderne ouders te maken met traditionele en/of religieuze spanningen in de omgeving. Vanwege hun leefwijze kunnen schendingen van rechten het bestaan bedreigen en levens naar beneden halen, zelfs kunnen ouders te maken krijgen met jeugdzorg die
zonder deugdelijke rede
hun kinderschare onder toezicht stelt en/of uit huis plaatst.
Preventie is cruciaal voor bewaren en bewaken van moderne samenlevingsvormen. Ten behoeve van voorspoed en geluk zijn nodig:
-
Respect voor privacy van Co-Ouders
-
Advocatuur mét kwaliteit én
-
Bewijs van feiten
Inbreuken op het gezin van Co-Ouders zijn in sommige regio's aan de orde van de dag. Het verkrijgen en interpreteren van feitelijk bewijs is een klus die ook voor de rechterlijke macht tijd kost. Het wegen van waarheden is een taak van rechters, echter noodgedwongen dienen zij een deel van het werk te delegeren aan minstens advocaten die daadwerkelijk voor burgerrechten opkomen. Hieraan is dringende behoefte:
Overal bij instanties en bedrijven kunnen jeugdzorg en raad kinderbescherming informatie opvragen en bovendien ontvangen zij die soms. Welzijnswerk in oude dorpskernen brengt te veel over tafel. Ouders hebben minder inzage in beschermde dossiers en dan dreigt éenrichtingverkeer, dat is niet eerlijk. Bij persoonsverwisseling en/of achterklap over een ouder moeten béide ouders hun kind terugkrijgen en informatie mag geen eigen leven leiden.
Ook al zijn sommige vaders arm, de advocatuur dient ook hún verhaal te horen en aangedragen feiten in te passen in de regionale regelgeving. De
belgische regelgeving voor Co-Ouders
is daarbij voorbeeld, kwaliteit van pro deo volente advocaten is niet toereikend. Gratis rechtshulp van de overheid voor Vaders ten behoeve van hun kinderen verdient daarom discussie.
Bert Kerkhof
is redacteur Kindindeknel
Petitie Privacy, Rechtshulp en Waarheidsvinding - - - -
Collecte van informatie door jeugdzorg, kinderbescherming en welzijnswerk is voor deze clubs belangrijk genoeg om hen te motiveren machtiging voor opvragen gegevens bij ouders aan te vragen. Integriteit van ouderschap vereist bovendien overeenstemming met de vader, teken de
Petitie.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Petitie
Beste lezer,
Uit diverse onderzoeken is gebleken dat vele ouders en hulpverleners zich storen aan het feit dat in het familierecht niet aan waarheidsvinding word gedaan. Dit maakt het voor ouders en hulpverleners haast onmogelijk om ouders en kinderen te helpen. Vanuit de Tweede kamer komen er steeds meer stemmen die inzien dat waarheidsvinding belangrijk is. Toch deze petitie om de druk wat te verhogen.
Daarnaast is het zo dat in nederland een ieder die met de rechtbank te maken krijgt recht heeft op hulp van een advocaat, echter, kinderen die onder OTS gesteld worden of met een uithuisplaatsing te maken krijgen, krijgen geen advocaat, niet anders dan de advocaat van hun ouders zodat het belang van de ouders het belang van het kind word. Daarom wil ik graag dat elk kind vanuit de overheid een eigen advocaat krijgt, pro deo, want heel veel ouders krijgen al financiële problemen doordat zij hun eigen advocaat moeten betalen, laat staan als zij ook nog eens de rekening krijgen voor een advocaat voor hun eigen kind.
En dan is er nog het punt dat op het moment dat jeugdzorg of de raad van de kinderbescherming in een gezin betrokken raken, zij overal informatie kunnen opvragen en deze op eigen wijze kunnen interpreteren. Dit moet stoppen. Als zij informatie krijgen kunnen zij dit doen met een machtiging van de ouders of een machtiging van de rechter. Twee voorbeelden van dit belang:
- Jeugdzorg vraagt gegevens op over een gezin waarvan de vader
dezelfde naam draagt als een pedofiel. De politie kijkt vluchtig en constateert
dat het om de pedofiel gaat. Jeugdzorg haalt de kinderen weg omdat zij in
levensgevaar zouden zijn. Maar als later blijkt dat het om een
persoonsverwisseling gaat krijgen de ouders hun kind niet terug.
- Ouders en kind hebben een traumatische gebeurtenis meegemaakt en
gaan afzonderlijk van elkaar praten met een hulpverlener van Dimence. Jeugdzorg
gaat informatie opvragen bij Dimence en krijgt zo informatie van zowel ouders
als kind, informatie die in ondeskundige handen een heel eigen leven kan gaan
leiden.
Daarom alleen informatie met een gespecificeerde machtiging. Bent u het met mij eens tekent u dan aub de petitie
Wijziging rechtsgang jeugdzorg
en stuur deze mail door.
Zie verder …
- Waar mogelijk willen wij kinderen besparen voor
de glijbaan ondertoezichtstelling -> uithuisplaatsing -> plaatsing in
‘jeugdzorg gesloten setting’ (= gevangenis). Ouders kunnen hun
kinderen behouden, daarom:
Bezwaren tegen ondertoezichtstelling.
- Ten behoeve van de discussie zingt het
CGM koor
het lied Love and marriage, you can't have one without the other:
Labels: CivielRecht, Manifest
vrijdag 22 januari 2010
Aan: Zoon Niels en ex Diana van der Molen te Veenhuizen
Datum: Zondag 17 januari 2010
Op 15 oktober 2008 werd voor het laatst een bedrag overgemaakt naar de rekening van Diana, het was €1075,10. Volgens haar heeft een vader niéts met grootbrengen te maken, daarom werd afgesproken de betalingen te stoppen.
Hardwerkend voor kandidatuur europarlement zocht vader regelmatig contact met jullie via de telefoon en aan de deur. Toch is hélemaal niet vernomen dat Diana het niet eens is met de afspraak. Was dan ook stomverbaasd op 7 juli 2009 te horen dat vanuit Groningen maandelijks €642,30 van zijn inkomen wordt afgetrokken voor ‘derden’. Netto bleef voor vader nog maar €887,20 over voor alle lasten, daar is slecht van te leven. Het vermoeden is dat het landelijk bureau inning ouderbijdragen (lbio) er achter zit dus het geld komt slechts deels aan zijn zoon ten goede. Dat zoon afgelopen december geen cadeau wilde is spijtig, want een kind van zijn leeftijd (13) heeft véel nodig en vader wil laten weten van je te hóuden en om je te willen géven.
Per 1 jan 2010 is vader's netto inkomen verhoogd echter met €9,10 is niet te leven. Een carrière komt zo niet van de grónd en dat pakt níet goed uit voor grootbrengen. Vader probeerde met de vrouw in contact te komen, zodra ze hem hoort schreeuwt ze: hier heb ik geen behoefte aan en smijt meteen de hoorn op de haak, dan is normaal wanneer ze na een kwartier tot rust komt. Tante Harriët die het huishouden in Veenhuizen op zondag probeert te redderen neemt op en zegt geen tijd te hebben. Niels, aan jou het verzoek wél contact met je vader te houden en op bezoek te komen want je bént zijn zóon.
Bijdragen
Karin Bloemen en André van Duin werkten mee aan benefiet concert met lied
Het Dorp dat op Youtube overwegend als leuk wordt beoordeeld, dit is dus veilig. Kinderen rond de brugklas leeftijd leren van ervaringen uit traditionele dorpen. Verwacht van oudere leeftijden haalbare plannen voor plattelandsontwikkeling.
STOP VADERLOOSHEID
Grote én kleine donaties voor grootbrengen in drenthe zijn welkom bij Bert Kerkhof
Lees ook …
-
Maak voor kinderen mogelijk hun vader terug te vinden en zorg mét vader te
genieten, verbeter band ván vader door integer erkennen en gemeentelijk
basisregistreren: Kortom in voorspoed en geluk vader en kinderen zijn met
europese mensenrechten.
- Achtergrond van dwingeloo bestuur en
geschiedenis van cholera in drenthe.
- Tekort aan
burgerrechten vaders
deed haïti regio sociaal en economisch das om.
-
Belgische wet
voor Co-ouders
bestaat 15 jaar.
- Methode voor toekomst van lokale economie: Kindindeknel
kiest voor méer praktijk
docenten uit bedrijfsleven
en behoud van verscheidenheid aan MBO opleidingen.
Labels: CivielRecht, Duurzaam, Economie, ZuidAmerika
woensdag 23 december 2009
Zij is terug in nederland, dik tegen haar zin. De affaire rond de veertienjarige zeilster verdeelt nederland en roept reacties op van internationale waarnemers. Nu hebben ook haar grootouders zware kritiek op bureau jeugdzorg, maar de magistraten die eerder besloten tot hun ondertoezichtstelling mogen blijven zitten.
Laura is na uitspraak van rechtbank utrecht in een gat gevallen en had het gevoel dat iedereen tégen haar was, alom was ongeloof te mógen zeilen. Daarop reisde de tiener vorige week met gitaar en rugzak op eigen houtje naar zeilvrienden op Curaçao. Echter zonder schríftelijke toestemming van haar vader en officieel moet je 16 jaar zijn voor reizen binnen het Schengen gebied. Daarom werd haar reis door autoriteiten onderbroken op sint maarten. Overigens had Laura voldoende geld op zak: € 3500.
Terug in Nederland
Gisteren rond het middaguur arriveerde ze onder begeleiding van politie op schiphol en werd meegenomen voor verhoor dat volgens Fok ruim twee uur duurde. De nederlandse justitie wil uitklaren hoe ze vorige week slaagde alléen te vliegen en of daarbij hulp is. Na verhoor mocht Laura niet naar huis maar werd overgedragen aan bureau jeugdzorg.
Een kinderrechtbank in utrecht zou zich gistermiddag uitspreken over een eventuele uithuisplaatsing. Laura woont bij haar vader en die steunt de plannen voor het zeilreizen. Vader zou onvoldoende toezicht uitoefenen op zijn dochter en bureau jeugdzorg wil haar nu elders onderbrengen, bij haar moeder en ook in een jeugdinstelling en bovendien bij een door de rechtbank aangesteld opvanggezin.
Volgens advocaat Peter de Lange dreigde jeugdzorg haar vorige week woensdag al bij vader weg te halen, toen ging voor haar het licht uit. Hij meent dat de verantwoordelijke utrechtse magistraten niet langer onbevooroordeeld zijn, nadat zij in oktober besloten tot ondertoezichtstelling in de zaak van de zeilster. Laura zit sinds die uitspraak in een neerwaartse spiraal, schoolprestaties werden slechter en er was spijbelen. Volgens haar raadsman werden de problemen van rechtbank utrecht alleen maar negatief benaderd en was het gevoel daardoor nog slechter. Het net sloot zich rond de zaak, aldus De Lange. Het nederlandse gerecht had geen oren naar de zes duidelijke argumenten van de advocaat. Voor de jonge zeilster was dat reden te vluchten.
De voorzitter van de wrakingskamer wijst het verzoek af
Daar bovenop kwam de moeder van Laura gisteren met een mening: 'Zij moet gewoon weg bij die man', aldus de vrouw die zich eerder ook al tegen de solo zeiltocht van haar dochter kantte. De affaire verdeelt nederland ondertussen steeds meer in twee kampen. Dat bleek toen de grootouders gisteren via een open brief in De Volkskrant hun bezorgdheid over hun kleindochter uiten en een alternatief aandroegen:
Ónze kleindochter gaat ten ónder aan de jeugdzorg, schrijven de bezorgde opa en oma Dick en Riek Dekker. Zij is in een paar maanden tijd veranderd van een ondernémende en pósitieve tiener in een meisje dat een schild om zich heen heeft gebouwd en geen vertrouwen meer heeft in volwassenen. Volgens de grootouders is de voorbije weken duidelijk geworden dat de familie een wórst wordt voorgehouden die zij nóoit te pakken zal kunnen krijgen. Men ontnéemt het uitzicht op haar wereldreis door compléet ónduidelijke voorwaarden te stellen.
De open brief lokte honderden reacties uit, waarbij sommigen de ouders en grootouders compleet onverantwoord gedrag verweten. Anderen hekelden dan weer het feit dat de nederlandse autoriteiten blijkbaar per se élke droom kapot willen maken, mensen die kunnen zeilen worden met argusogen bekeken en gevolgd.
Wijkbewoners zonder zeilboot organiseerden 's avonds volksoproer tegen pedoseksuelen.
Voor koppen in de krant zorgde rechtbank utrecht al eerder dit jaar toen haar plan om als jongste mens solo rond de wereld te zeilen werd verboden. Vader is een doorgewinterd zeiler en zijn dochter is geboren op het jacht van haar ouders. Vader gelooft dat zijn dochter de reis maken kan. Zojuist meldt het zuid-afrikaanse dagblad The Star: Dekker's mother (who is divorced from her father) reported her missing last Friday. Op haar website verklaart de scholiere niet vòor juli 2010 met de zeilreis te beginnen. Eerst wil ze het schooljaar afmaken, de boot Guppy ligt tot die tijd in de haven.
Werner Rommers (België) en Bert Kerkhof (Nederland)
Lees verder …
- Laura's website over
haar boek en over de solo wereldreis van Jessica Watson uit australië
en die van Abby Sunderland uit amerika.
Labels: CivielRecht, Jeugdzorg
maandag 21 december 2009
Inleiding
Verplichtingen tot eerbiediging van de rechten van de mens
De leden van de
Raad van europa
-dit zijn de regeringen- verzekeren een ieder die ressorteert onder hun
rechtsmacht, de rechten en vrijheden welke zijn vastgesteld in het
Verdrag dat op 4 nov 1950 is ondertekend.
De leden van de raad van europa die
Protocol 1
hebben ondertekend zijn vastbesloten stappen te doen teneinde collectieve
handhaving te verzekeren van bepaalde rechten en vrijheden die niet zijn genoemd
in het Verdrag. De eerste stap werd genomen op 18 mei 1954.
De leden van de raad van europa die
Protocol 4
hebben ondertekend zijn vastbesloten om maatregelen te nemen teneinde
collectieve handhaving te verzekeren van bepaalde rechten en vrijheden die niet
zijn genoemd in het Verdrag en de artikelen 1 tot en met 3 van Protocol 1.
De maatregelen werden van kracht op 2 mei 1968.
Leden van de raad van europa hebben overwogen dat de
ontwikkeling die in verscheidene lid-staten heeft plaatsgevonden een algemene
tendens in de richting van afschaffing van de doodstraf tot uitdrukking brengt
en hebben
Protocol 6
ondertekend, waarmee op 1 maart 1985 de tendens een overwicht kreeg.
De leden van de raad van europa die
Protocol 7
hebben ondertekend zijn vastbesloten verdere stappen te nemen ter verzekering
van het collectieve waarborgen van bepaalde rechten en vrijheden. Hun eerste
stap was op 1 nov 1968.
De niet genoemde protocollen tot en met nummer 8 zijn middels
Protocol 11
samengebracht in éen document met de naam Protocol 11 dat door álle
verdragspartijen is ondertekend, waarbij Protocol 9 is vervallen. Sinds 1
november 1998 zijn het Verdrag en de eerdere protocollen opgenomen in éen
Protocol 11. Het nu vrijgevallen nummer 10 kan gebruikt voor de rechten en
zeggenschap van ouders, echter mijn voorkeur heeft nummer 15 gezien de hogere
werklast die het Hof na 14bis aankan.
Lidstaten die
Protocol 13
ondertekenen, zijn overtuigd dat het recht van eenieder op leven een
fundamentele waarde vormt in een democratische samenleving en dat de afschaffing
van doodstraf essentieel is voor bescherming van dit recht en voor volledige
erkenning van de inherente waardigheid van alle mensen. Inmiddels door álle
verdragspartijen is geratificeerd Protocol 6 dat zich al uitsprak
tegen de doodstraf, echter het sloot de doodstraf niet uit voor feiten begaan in
tijden van oorlog of onmiddellijke oorlogsdreiging.
De lidstaten die Protocol 13 ondertekenen worden geleid door de wens de
bescherming van het recht op leven te versterken en zijn vastbesloten de
definitieve stap te zetten teneinde doodstraf onder élke omstandigheid af
te schaffen. Nog niet álle landen hebben getekend, toch is dit protocol sinds
1 juli 2003 van kracht.
Het Hof heeft een vooraanstaande rol in de bescherming van
mensenrechten en heeft te maken met een voortdurend toenemende werklast. Vanwege
een opinie 271, aangenomen door het europees Parlement op 30 april 2009,
zien lidstaten de urgente noodzaak om enkele aanvullende procedures te
introduceren ter verzekering en verbetering van de efficiëntie van het
beheerssysteem voor de lange termijn. Na drie ratificaties is de regeling
ingevoerd op 1 okt 2009. Niettemin is van belang dat álle lidstaten
Protocol 14bis overeenkomen.
Labels: CivielRecht, EVRM
dinsdag 10 maart 2009
Het aantal rechtszaken over niet nakomen van afspraken met gescheiden vaders gaat de komende tijd flink stijgen. Dat zeggen familierecht- deskundigen, belangengroepen voor ouders en kinderbescherming. Zij komen tot die conclusie na rechtszaken waarbij vrouwen tot taakstraffen zijn veroordeeld omdat zij het grootbrengen door vader frustreren.
Vaders klagen regelmatig dat zij met lege handen staan als ex-moeders afspraken over de kinderen niet nakomen. Volgens zeggen hebben de afgelopen weken zeventien mannen aangifte gedaan.
Dat vader en moeder beiden blijven grootbrengen nadat zij gescheiden gaan wonen, is vastgelegd in
Co-Ouder regels die sinds 1 maart 2009 van kracht zijn. In de 20e eeuwse praktijk werd verblijf vaak toegewezen aan alleen de moeder. Als een vrouw kwaad wilde kon zij vaders omgang belemmeren, aangiftes van vader werden destijds door het openbaar ministerie vaak niet in behandeling genomen. Kinderbescherming erkent dat vaders tot nu toe te vaak aan het kortste eind trokken wanneer een ex de boel frustreerde. Rechtszaken werken preventief : Nu jurisprudentie bestaat, gaan we uit dat vaders vaker aangifte doen, zegt een woordvoerder Kinderbescherming.
Gescheiden vaders zoeken kwaliteit voor grootbrengen van hun kroost en willen dit vaak zelf ter hand nemen, indien nodig samen met kinderopvang. Bijzonder is dat nu twee keer een taakstraf aan een ex is opgelegd. Bestuurslid Paul de Gier van vereniging Familierecht advocaten scheidingsbemiddelaars (FAS) verwacht dat veel meer aangiften volgen.
Ik ben mijn kinderen nooit vergeten…
De knuffels, paardenposters en kindertekeningen van
zijn oudste dochter bewaart Ben (44) allemaal nog.
Foto : GPD / Inge van Mill
|
Zijn oudste dochter van 11 jaar kwam nooit meer bij hem nadat ze na een weekend door zijn ex werd terug geroepen. Dat was vijf jaar geleden. Zijn andere kinderen -ze zijn nu vijftien en elf jaar- bezochten hem éens in de veertien dagen éen avond plus de helft van vakanties. Een krap half jaar later was ook dat afgelopen. Vader Ben heeft onlangs de ultieme maatregel genomen : deed aangifte tegen zijn ex wegens onttrekking van de kinderen aan vader. Dat is een misdrijf artikel 279 wetboek van strafrecht.
Volgens het parket generaal van het openbaar ministerie zijn vorig jaar tweehonderd aangiftes gedaan wegens onttrekking aan de
ouderlijke macht. 120 keer door vader en 80 keer door moeder, hoeveel daarvan in rechtszaken is uitgemond is niet onbekend.
Oude regeling
Met het burgerlijk wetboek in de hand kan de benadeelde partij -meestal de vader- binnen zes weken een beroep doen op de civiele rechter. Daarvoor moest hij dan eerst een dure advocaat in de arm nemen. Uitvoering van de regelingen door justitie op platland was in de 20e eeuw nog vaak gatenkaas. Daarom zijn sinds 1 maart 2009 alle scheidende ouders verplicht tot opstellen van een ouderplan . Sindsdien gelden waarden en principes van Kind in de knel zowel in steden als ook op het platteland.
Ommekeer
Juist nu een ouderplan verplicht is bij scheiding zal -als éen van beiden zich daar niet aan houdt- het aantal aangiftes in verband met onttrekking toenemen, verwachten scheidings deskundigen en belangengroepen. Echter de sancties zijn onvoldoende, zegt
Fred Schonewille,
bemiddelaar scheiden en tevens docent en onderzoeker civiel (= beschaafd, red.) recht aan universiteit van Utrecht.
Schonewille vindt dat aangifte zonder advocaat moet kunnen : In dit soort zaken helpt alleen lik-op-stuk beleid. Het heeft geen effect als een zaak na zes weken nog eens voor de rechter komt. Daarom snapt hij dat veel vaders nu blij zijn met de mogelijkheid van aangifte doen bij politie en justitie. Hij denkt dat de drie recente strafzaken een ommekeer betekenen : Dat vrouwen nu meteen door hun advocaat of mediator worden gewaarschuwd heeft een afschrikwekkend effect.
Volgens Schonewille heeft het openbaar ministerie de aangiften lange tijd niet serieus genomen. Gedacht werd dat kinderen beter af zijn met een vrouw. Liever een ouder niét zien, dan ruzie tussen vader en die vrouw. Steeds meer komt men achter dat kinderen béide ouders nodig hebben : Een ouders moet inzien dat ze als partner is gescheiden en niet als vrouw.
Verzekerde toekomst …
|
De Raad van State brengt af en toe een negatief advies uit, toch kunnen burgervoorstellen krachtig uitwerken. Dat heeft ook de Utrechter Hans Spekman ervaren, hij was éen van de initiatiefnemers van een speciale voetbalwet die geweld van hooligans tegengaat. Spekman : Wanneer je als vrouw aangifte zou moeten doen wanneer je partner onverhoopt met hooligans meegaat, zouden bij FC Utrecht thuiswedstrijden nog steeds dezelfde situaties zijn als in Rotterdam. Tegenwoordig is hij voorzitter van de Pvda in Amsterdam.
Daarmee is vader Ben het helemaal eens. Zélf je ex voor de rechter dagen zou ten koste zijn gegaan van de kinderen : Het zou van mij een boze vader hebben gemaakt en handen vol geld hebben gekost. Het bewaren van lieve vrede met ex is al moeilijk genoeg. Dus een overheid die afspraken handhaaft brengt ons voorspoed en geluk voor
vader en kroost.
Ouderplan
Het nieuwe plan is gunstig voor grootbrengen, menen scheidingsdeskundigen. Het maakt deel uit van scheiden ook voor ouders die geen geregistreerd partnerschap / huwelijkse voorwaarden zijn aangegaan met hulp van een notaris. Bij gehuwden zie je vaak dat zij nog geen ouderplan hebben, dan moeten ze bij beëindigen van samenwonen alsnog om de tafel. De regeling wil de zorg voor kinderen door béide ouders garanderen, ook wanneer dergelijke huwelijken eindigen. Met het ouderplan maken zij afspraken over opvoeden, zoals waar het kroost verblijft gedurende het weekend en door de week.
21 april 2013
Labels: Campagne, CivielRecht, Handhaven
maandag 2 maart 2009
In de serie Wie is jouw vader aandacht voor verantwoorde gezondheidszorg
Het komt in de regio regelmatig voor, dat een arts of zorgverlener een kind behandelt, maar geen overleg pleegt over de medische toestand met de vader. Zelfs niet als de vader daar specifiek om verzoekt. In dat geval is het raadzaam dat je
vader een klacht indient bij een
regionaal tuchtcollege.
Daarna legt het tuchtcollege een
waarschuwing op.
Want de arts moet tevoren overleggen over de behandeling.
Overleg met beide ouders
Ook als je vader en moeder uit elkaar zijn, moet een arts met beide ouders overleggen over je medische behandeling. Ongeacht of het om een grote ingreep gaat of een kleine. Dat is tegenwoordig erg belangrijk, omdat veel zorgverleners tijdens hun studie niet geleerd hebben wat een scheiding betekent voor een kind. Een kind leidt na een scheiding vaak aan de gevolgen van een verstoord familieleven (het zogenoemde
ouderverstotingssyndroom).
Dit is een ziekte die pas onlangs erkenning kreeg, door het uitkomen van een
eerste gedegen medisch proefschrift.
Een gescheiden vader weet vaak aan den lijve wat het ouderverstotingssyndroom inhoudt
voor zijn kind en voor hemzelf. Bovendien is hierover
leesbare documentatie
op het internet en bestaan vele boeken zoals
die van de bekende publicist Joep Zander.
Bij onvoldoende overleg met beide ouders wordt te vaak een behandeling gegeven zonder dat een diagnose is gesteld of uitgesproken. Of wordt door een al dan niet medisch gediplomeerd jeugdzorger aan een verkeerde diagnose gedacht, zoals attention deficit
of een autisme-, depressie- of affectie stoornis.
Overigens houdt gezamenlijke ouderschap niet in, dat je ouders altijd de volledige zeggenschap hebben in medische situaties. Bij beslissingen over je leven en je dood, is de mening van je ouders voor artsen zwaarwegend maar niet bepalend.
In een
artikel
van Jurafoon staat dat beide ouders gezag over het kind dienen te hebben. Indien zij niet beiden het gezag hebben, moeten ze dat
aanvragen bij een rechter.
Echter, gezamenlijk gezag houdt géen beschikkingsrecht over jou in.
Zie verder…
Drie rechten:
- Ben je twaalf jaar of ouder en je wil een behandeling, bijvoorbeeld een
vaccinatie tegen de bof of een behandeling tegen geslachtsziekte, dan kun je
die wens uiten bij de arts, zelfs als dat tegen de wil is van je moeder.
Je kunt een behandeling weigeren die door éen van je ouders of beide ouders
is gewenst. In overleg met een zorgverlener kun je met argumenten komen voor
een andere behandeling. Laat je uitgebreid informeren door elk van je beide
ouders, dan kun je kiezen. Je moet je zorgverlener wél wijzen op alle nadelen
die jij ziet in de behandeling die de zorgverlener voorstelt. En naar voren
brengen wat jou zélf het beste lijkt.
Indien je vader en moeder niet uit de ouderlijke macht zijn ontzet, dragen
zij beiden voor jou de ouderlijke verantwoordelijkheid. Dat staat in het
Internationaal Verdrag Rechten van het Kind
dat tussen de Verenigde Naties en Nederland is gesloten. Dit verdrag is van
harte ondertekend en tóch worden overtredingen geconstateerd. Vooral
gezagsontkenning voor buitenechtelijk geboren kinderen is
discriminerend en een doorn in het oog. Een groot en groeiend aantal vrouwen
kiest om niet te huwen. Binnenkort is meer dan de helft van de kinderen in
Nederland uit zo'n moeder geboren. In de
meeste beschaafde europese landen
(zoals België, Frankrijk, Spanje, Polen) wordt het gezag van ongehuwde vaders
niét ontkend. Het grote gevaar van gezagsontkenning is dat je je vader
verliest en dat geeft armoede, slechte prestaties op school en een minder
gelukkig perspectief voor de rest van jouw leven. Soms (meestal niet) krijg je
zogenaamd een 'stiefvader', maar als ook zijn gezag door een
zelfzuchtige moeder misgund wordt, is hij hoogstens een doekje voor het
bloeden.
Nederland is herhaaldelijk door de Verenigde Naties op de vingers
getikt voor de te kort schietende naleving van het VN Kinderrechten verdrag.
Als je eenmaal zestien bent, is een arts verplicht alles geheim te houden
over élke behandeling die in overleg tussen hem en jou wordt aangeboden. Dus
zowel je moeder als je vader hebben niets met de beslissingen te maken als
jij dat niet wil. Wel zijn je ouders als ze de ouderlijke verantwoordelijkheid
dragen, verplicht om (de verzekering) te betalen. Let op, dat je geen
schriftelijke verklaring ondertekent, die later in jouw nadeel wordt uitgelegd.
Daar kun je spijt van krijgen. Als je een behandeling weigert en een
zorgverlener is dat niet met jou eens, dan kan die zorgverlener een
'gemachtigde' zoeken die over jou gaat beslissen. Zelfs zonder dat jij
het er mee eens bent. Zelfs als géen van je ouders het er mee eens is. Ook
na je zestiende blijft het uitkijken voor commerciële belangen van
overbezorgde medische centra en jeugdzorg. Het kan geen kwaad in zo'n
geval een second opinion te vragen. En vergeet niet dagelijks stevig te
ontbijten, je best te doen op school, voldoende te bewegen en minstens wekelijks
contact te hebben met meerdere (minstens twee) volwassenen die echt om jou
geven!!
Piet Hein Donner
en
Jan Kees de Jager
geven kinderbijslag en belasting-aftrek aan jouw
ouders tot maximaal je zevenentwintigste levensjaar en daar mag je wat voor terug verwachten.
Redacteur
Bert Kerkhof
is vader van een zoon
Zie verder…
Labels: CivielRecht, Gezondheid
maandag 2 februari 2009
Verklaring door Fathers-4-Justice Canada woordvoerder Kris Titus
My name is Kris Titus and I am a mother …
of four boys, two sons and two stepsons
I serve on the board of directors for …
the global Fathers-4-Justice organization
We are a non-violent direct action group
We are committed to changing …
the rules ánd laws in Civil society
To make equal-parenting a statement in law
So that we can stop the systemic male bias …
happening in our family law systems …
around the world.
This system is designed specifically to bankrupt …
the father and force him out of his family
This is not acceptable in today's civil society
(…)
01:58
It is time for our legislators…
It is time for our parliamentarians
You must recognize that this problem is affecting…
every area of our society
If you have a complaint about your taxes …
maybe you need to look at how much of …
those taxes are going to incarcerating good fathers …
who have fallen down on their luck
How much of your taxes are going to pay …
for a health care system where mental illness is …
the largest growing factor in our society
We have men who are in …
the most desperate of states …
flying our airplanes and driving our trains
And we have a society of children …
that is growing up with no value system
This should concern all of us greatly
If you are a mother …
If you are a father …
If you are a grandparent …
or a grown child of divorce
You must make this an issue …
that concerns your daily life
You must make it something worth fighting for.
Now listen… you have to take care …
of adult children that are now bankrupt …
and have to be brought back into our homes
A bankrupt society is not going to be able …
to maintain the demands that our senior population…
is going to make on our system
In every single way we are tearing at …
the fabric of our society.
Labels: Amerika, CivielRecht, Europa, Geld
vrijdag 10 oktober 2008
Assen - Kind in de knel doet onderzoek naar instanties die ouders hinderen. Vandaag al vast enkele aantekeningen over het aanvragen van Mediation bij het juridisch loket:
| 2008-09-25
| Aanvraag omgangsregeling (klein?)kinderen. Vader doet verzoek voor Mediation.
Kosten voor ex: € 47 (vader let goed op kosten voor de vrouw). Kosten voor
vader: circa € 300…
|
| 2008-10-02
| afspraak voor gesprek met a. van de v. zij is geen ® Mediator
|
| 2008-10-xx
| Ex is uitgenodigd middels een brief
|
2008-10-10
12:05
| Vader belt naar het juridisch loket en doet verzoek…
|
| 12:11
| juridisch loket belooft terug te bellen
|
| 12:15
| Vader krijgt telefoon van ene 'gonny van de berg' die de man uitnodigt voor een
gesprek met een psychiater
|
| 12:28
| telefoondienst medewerker aan de lijn van juridisch loket Assen
|
| 12:30
| Begin gesprek met Marcel Benjamins, hij vertelt over de procedure: eerst
wordt gevraagd of de ex een brief wil
|
| 12:31
| dan wordt ex gebeld (of is anderszins contact met haar geweest). Dank voor
bijdrage van ervaringsdeskundige Josine uit Groningen. Volgens Josine geeft
het juridisch loket pas toe contact met ex te hebben opgenomen nadat ex zegt
mediation te willen
|
| 12:33
| juridisch loket (Marcel) bevestigt consult met de ex
|
| 12:34
| telefonisch consult is gewéest met de ex (zegt marcel)
|
| 12:xx
| ex wordt verwacht voor een gesprek (zegt marcel)
|
| 12:xx
| Vader protesteert tegen gang van zaken
|
| 12:xx
| Én vraagt de aanvraag voor mediation aan te houden
|
| 12:xx
| hierop wordt niet geantwoord…
|
| 12:xx
| Belofte om aan vader een copie van de brief verzonden aan moeder te zenden
per mail
|
| 12:43
| Einde gesprek met marcel
|
| 13:05
| Wordt nu telefonisch contact gezocht met ex ?
|
| 13:10
| om het gesprek met de vrouw af te zeggen ?
|
| 14:08
| vader zegt afspraak met gonny van de berg af
|
juridisch loket assen, overcingellaan 7 (naast ABN bank)
Zoon,
Op deze manier draait het uit op geen of heel weinig contact tussen ons en lopen spanningen tussen je ouders op. Er is toegezegd aan Vader dat aanvraag mediation wordt aangehouden.
Labels: 20eEeuw, CivielRecht
dinsdag 29 april 2008
Together with our european service institute we manage an online copy
identical with the original one beneath. The verdict of the dutch Central Counsel
of Appeal on the division of power between civil- and governmental judgement also
can be read at their site
'LJN BD1113'.
The administrator,
--------------- LJN: BD1113, Centrale Raad van Beroep, nummer 07/5227 WJZ ---------------
Datum uitspraak: 29-04-2008
Datum publicatie: 07-05-2008
Rechtsgebied: Sociale zekerheid
Soort procedure: Hoger beroep
Inhoudsindicatie:
Indicatiebesluiten wet op de jeugdzorg.
Rechtsmachtverdeling tussen de kinderrechter als civiele rechter en de
kinderrechter als bestuursrechter. Hoger beroep tegen uitspraken van de
kinderrechter als bestuursrechter moet worden ingesteld bij de Centrale Raad
van Beroep.
Meervoudige kamer
U I T S P R A A K
op het hoger beroep van:
[Appellante], wonende te [woonplaats] (hierna: appellante)
tegen de uitspraak van de kinderrechter in de rechtbank ’s-Gravenhage van 10 juli 2007, 287483 / JE RK 07-1107 (hierna: aangevallen uitspraak)
in het geding tussen:
appellante
en
de Stichting Bureau Jeugdzorg Haaglanden, gevestigd te ’s-Gravenhage (hierna: Bureau Jeugdzorg Haaglanden)
Datum uitspraak: 29 april 2008
I. PROCESVERLOOP
Namens appellante heeft drs. N.J.M. Mul, arts te Raalte, hoger beroep ingesteld.
De secretaris van de Raad van State heeft, met toepassing van artikel 6:15, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb), de zaak doorgezonden aan de Centrale Raad van Beroep.
Bureau Jeugdzorg Haaglanden heeft een verweerschrift ingediend.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 18 maart 2008. Appellante heeft zich laten vertegenwoordigen door drs. Mul. Bureau Jeugdzorg Haaglanden heeft zich niet laten vertegenwoordigen.
II. OVERWEGINGEN
1.1. De op 22 april 2004 geboren zoon van appellante (hierna: minderjarige) is vanaf september 2004 door de kinderrechter met toepassing van artikel 1:254 van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW) onder toezicht gesteld. Tevens is door de kinderrechter ten aanzien van de minderjarige met toepassing van artikel 1:261 van het BW vanaf september 2004 - en met uitzondering van de periode van januari 2005 tot en met maart 2005 - een machtiging tot uithuisplaatsing verleend, voor zover in dit geding van belang laatstelijk tot en met 18 april 2007.
1.2. In het kader van een mogelijke verlenging van de ondertoezichtstelling en de uithuisplaatsing vanaf 19 april 2007 heeft Bureau Jeugdzorg Haaglanden bij (indicatie)besluit van 23 februari 2007 bepaald dat de minderjarige op grond van de Wet op de jeugdzorg (hierna: WJZ) is aangewezen op “jeugdhulp thuis individueel. Aantal contacturen: 1” en op “verblijf pleegouder 24 uurs. Aantal dagen per week: 7. Aantal uren per etmaal: 24”. Daarbij is onder andere vermeld: “Dit indicatiebesluit treedt pas in werking als voor de uithuisplaatsing een machtiging van de kinderrechter is verkregen. De kinderrechter bepaalt hoe lang de zorg nodig is. Indien de machtiging niet wordt verleend, vervalt dit besluit.”.
1.3. Namens appellante is bezwaar gemaakt tegen het indicatiebesluit van 23 februari 2007.
1.4. Bij - civielrechtelijke - beschikking van 17 april 2007 heeft de kinderrechter in de rechtbank ’s-Gravenhage met toepassing van artikel 1:254 van het BW de ondertoezichtstelling van de minderjarige verlengd voor de periode van 19 april 2007 tot en met 18 april 2008 en, ter effectuering van het indicatiebesluit van 23 februari 2007, met toepassing van artikel 1:261 van het BW de verleende machtiging tot uithuisplaatsing van de minderjarige verlengd voor de periode van 19 april 2007 tot en met 18 oktober 2007.
1.5. Bij besluit van 25 april 2007 heeft Bureau Jeugdzorg Haaglanden het bezwaar tegen het indicatiebesluit van 23 februari 2007 niet-ontvankelijk verklaard.
1.6. In verband met het herstellen van een bevoegdheidsgebrek heeft Bureau Jeugdzorg Haaglanden het besluit van 25 april 2007 ingetrokken en vervangen door een verbeterd besluit met dezelfde strekking, gedateerd 29 juni 2007.
2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de kinderrechter het namens appellante tegen het besluit van 25 april 2007 ingestelde beroep met toepassing van de artikelen 6:18 en 6:19, eerste lid, van de Awb mede gericht geacht tegen het besluit van 29 juni 2007, en het beroep ongegrond verklaard.
3. Namens appellante is in hoger beroep aangevoerd dat de kinderrechter ter zitting van 17 april 2007, die is voorafgegaan aan de beschikking van 17 april 2007 waarbij de ondertoezichtstelling en de machtiging tot uithuisplaatsing zijn verlengd, niet heeft willen ingaan op de door appellante naar voren gebrachte - inhoudelijke - bezwaren tegen het indicatiebesluit van 23 februari 2007 omdat daarvoor andere procedures aangewezen zouden zijn. Met verwijzing naar artikel 5, vijfde lid, van de WJZ is appellante van mening dat de kinderrechter in de - civielrechtelijke - beschikking van 17 april 2007 (ook) het indicatiebesluit van 23 februari 2007 inhoudelijk had moeten toetsen. Nu dit niet is gebeurd, dient volgens appellante een afzonderlijke - bestuursrechtelijke - rechtsgang tegen het indicatiebesluit van 23 februari 2007 open te staan omdat anders sprake zou zijn van “rechtsweigering”. Bureau Jeugdzorg Haaglanden heeft daarom het bezwaar ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard en de kinderrechter heeft bij de aangevallen uitspraak deze beslissing ten onrechte in stand gelaten.
4. De Raad komt tot de volgende beoordeling.
4.1.1. Ingevolge artikel 3, derde lid, eerste volzin, van de WJZ heeft een cliënt slechts aanspraak op jeugdzorg ingevolge de WJZ als de bevoegde stichting die een bureau jeugdzorg instandhoudt, een besluit heeft genomen waaruit blijkt dat de cliënt op die zorg is aangewezen.
4.1.2. Ingevolge artikel 5, eerste lid, van de WJZ heeft een stichting die een bureau jeugdzorg instandhoudt, tot taak te bezien of een cliënt zorg nodig heeft in verband met opgroei-, opvoedings- of psychiatrische problemen, dan wel in verband met problemen van een cliënt, niet zijnde een jeugdige, die het onbedreigd opgroeien van een jeugdige belemmeren.
4.1.3. In artikel 5, tweede lid, aanhef en onder a en b, van de WJZ is bepaald dat tot de in artikel 5, eerste lid, van de WJZ bedoelde taak behoort het vaststellen of een cliënt is aangewezen op jeugdzorg waarop ingevolge de WJZ aanspraak bestaat of op zorg, bestaande uit bij algemene maatregel van bestuur aan te wijzen vormen van geestelijke gezondheidszorg voor jeugdigen waarop ingevolge de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (hierna: AWBZ) dan wel ingevolge een zorgverzekering als bedoeld in artikel 1, onderdeel d, van de Zorgverzekeringswet aanspraak bestaat.
4.1.4. In artikel 6, eerste en tweede lid, van de WJZ zijn nadere bepalingen opgenomen over de inhoud van een besluit als bedoeld in artikel 5, tweede lid, van de WJZ.
4.1.5. Ingevolge artikel 6, vierde lid, van de WJZ vervalt de aanspraak op zorg, naast de in artikel 6, derde lid, van de WJZ genoemde gevallen, voorts indien de bevoegde stichting die een bureau jeugdzorg instandhoudt een besluit neemt waarbij wordt vastgesteld dat een cliënt niet langer is aangewezen op zorg als bedoeld in artikel 5, tweede lid, van de WJZ.
4.1.6. Ingevolge artikel 5, vijfde lid, van de WJZ is in afwijking van artikel 8:7 van de Awb voor beroepen tegen beschikkingen, gegeven op grond van de artikelen 5, tweede lid, en 6, vierde lid, van de WJZ, bevoegd de kinderrechter binnen het rechtsgebied waarvan de bevoegde stichting die een bureau jeugdzorg instandhoudt haar zetel heeft.
4.1.7. Artikel 1:261, eerste en tweede lid, van het BW - voor zover hier van belang - luidt:
“1. Indien dit noodzakelijk is in het belang van de verzorging en opvoeding van de minderjarige of tot onderzoek van diens geestelijke of lichamelijke gesteldheid, kan de kinderrechter de stichting [die een bureau jeugdzorg instandhoudt,] op haar verzoek machtigen de minderjarige gedurende dag en nacht uit huis te plaatsen. (…)
2. Indien de uithuisplaatsing betrekking heeft op zorg als bedoeld in artikel 5,
tweede lid, van de Wet op de jeugdzorg, is het verzoek gericht op effectuering van
het besluit, bedoeld in artikel 6, eerste lid, van die wet. Dit besluit wordt bij het verzoek overgelegd. (…).”.
4.1.8. Artikel 3, vierde lid, eerste en tweede volzin, van de WJZ luidt: “Indien het besluit van de stichting strekt tot uithuisplaatsing in het kader van een ondertoezichtstelling als bedoeld in artikel 261 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek, treedt het niet in werking dan nadat de in dat artikel bedoelde machtiging van de kinderrechter is verkregen. Indien de machtiging niet wordt verleend, vervalt het besluit.”.
4.1.9. Ingevolge artikel 8:5, eerste lid, en onderdeel H, onder 3, van de bijlage bij de Awb kan geen beroep worden ingesteld tegen een besluit als bedoeld in artikel 3, vierde lid, van de WJZ en evenmin tegen een besluit als bedoeld in artikel 6, eerste lid, van de WJZ voor zover dit besluit is genomen ter uitvoering van de taak, bedoeld in artikel 10, eerste lid, onder b, van de WJZ of in artikel 10, eerste lid, onder c, van de WJZ met uitzondering van de daarin bedoelde nazorg en de daarin genoemde begeleiding, bedoeld in artikel 77h van het Wetboek van Strafrecht.
4.2. De Raad ziet aanleiding zich allereerst in algemene zin uit te laten over het stelsel van rechtsbescherming met betrekking tot geschillen over indicatiestelling in het kader van de WJZ.
4.2.1. Tegen een (indicatie)besluit als bedoeld in de artikelen 5, tweede lid, 6, eerste en tweede lid, en 6, vierde lid, van de WJZ kan op grond van de artikelen 7:1 en 8:1 van de Awb bezwaar worden gemaakt en vervolgens beroep bij de rechtbank worden ingesteld, tenzij het een besluit betreft als bedoeld in artikel 8:5, eerste lid, en onderdeel H, onder 3, van de bijlage bij de Awb. Uit artikel 5, vijfde lid, van de WJZ vloeit voort dat het beroep dient te worden behandeld door de kinderrechter in de - relatief - bevoegde rechtbank.
4.2.2. Ingevolge artikel 18, eerste lid, aanhef en onder b, van de Beroepswet kan bij de Raad hoger beroep worden ingesteld tegen een uitspraak van (de
voorzieningenrechter van) de rechtbank inzake een besluit, genomen op grond van een
wettelijk voorschrift dat is opgenomen in de bijlage bij de Beroepswet.
4.2.3. Een door een stichting die een bureau jeugdzorg instandhoudt genomen (indicatie)besluit vindt zijn grondslag in de WJZ. Deze wet is niet opgenomen in de bijlage bij de Beroepswet. Dit betekent dat de Raad in beginsel niet bevoegd is van het hoger beroep kennis te nemen. Volgens vaste rechtspraak van de Raad is dit echter anders, indien sprake is van een kennelijk of onmiskenbaar onbedoeld hiaat in de rechtsmachtbepaling en voorts de betrokken besluiten naar onderwerp, kader, strekking of toepasselijk recht een zodanig sterke verwantschap tonen met de in de bijlage bij de Beroepswet opgenomen dan wel anderszins aan de Raad toebedeelde wetten en - andere - regelingen, dat aan de Raad desondanks de bevoegdheid dient toe te komen in hoger beroep te oordelen over een uitspraak van (de voorzieningenrechter van) de rechtbank terzake.
4.2.4. Naar het oordeel van de Raad doet deze situatie zich hier voor. De indicatiestelling in het kader van de WJZ toont sterke verwantschap met
indicatiestellingen voor jeugdzorg in het kader van de AWBZ (zo dient die zorg in
de in artikel 9b, vierde lid, van de AWBZ beschreven situaties door een stichting
die een bureau jeugdzorg instandhoudt te worden geïndiceerd) en met jeugdzorg die
wordt verleend in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning (hierna: WMO),
welke wetten beide zijn opgenomen in de bijlage bij de Beroepswet. Het ligt dan
ook in de rede dat de door de wetgever voor de AWBZ en de WMO aangewezen
appelrechter ook kennis neemt van het hoger beroep tegen uitspraken inzake
(indicatie)besluiten die hun grondslag vinden in de WJZ.
4.2.5. De Raad overweegt in dit verband voorts nog dat de in de nadere memorie van antwoord aan de Eerste Kamer opgenomen zinsnede “dat hoger beroep dient te worden ingesteld bij de Raad van State en niet bij het gerechtshof” (Eerste Kamer, vergaderjaar 2003-2004, 28 168, D, p. 14) niet kan worden gezien als een
uitdrukkelijke andersluidende keuze van de wetgever, nu de passage waarin deze
zinsnede is opgenomen er slechts toe strekt om duidelijk te maken dat niet de
civielrechtelijke appelrechter (het gerechtshof) maar de bestuursrechtelijke
appelrechter terzake bevoegd is.
4.2.6. Tegen een (indicatie)besluit als bedoeld in artikel 8:5, eerste lid, en onderdeel H, onder 3, van de bijlage bij de Awb staat geen bestuursrechtelijke rechtsbescherming open. Blijkens de memorie van toelichting bij artikel 3, vierde lid, van de WJZ is een indicatiebesluit inzake een onder toezicht gestelde cliënt, inhoudende een uithuisplaatsing, van beroep uitgezonderd teneinde een dubbele rechtsgang te voorkomen. Daarbij is onder meer het volgende aangegeven: “Zoals eerder is opgemerkt staat tegen een indicatiebesluit beroep op grond van de Awb open. Bij ondertoezichtstelling is voor de effectuering van een indicatie die strekt tot uithuisplaatsing een machtiging van de kinderrechter nodig. Om dubbele
procedures te voorkomen bepaalt het voorgestelde vierde lid [van artikel 3 van de
WJZ], dat een indicatiebesluit van de stichting, dat strekt tot uithuisplaatsing
in het kader van de ondertoezichtstelling eerst in werking treedt nadat de
machtiging van de kinderrechter, bedoeld in artikel 1:261 van het BW, is verkregen.
De kinderrechter oordeelt in de gevallen dat cliënten zich niet met het
indicatiebesluit kunnen verenigen eveneens over bezwaren tegen het
indicatiebesluit.” (Tweede Kamer, vergaderjaar 2001-2002, 28 168, nr. 3, p. 52 en
85). Hieruit volgt dat de kinderrechter in het kader van deze - civielrechtelijke
- procedure tevens, als voorvraag, de rechtmatigheid van het indicatiebesluit
dient te toetsen. Een eventueel hoger beroep wordt beoordeeld door het - relatief
- bevoegde gerechtshof.
4.2.7. In dit verband overweegt de Raad voorts nog dat uit het feit dat het indicatiebesluit - geheel - vervalt indien de kinderrechter de machtiging tot uithuisplaatsing niet verleent, volgt dat voor een aparte bestuursrechtelijke
beoordeling van dat besluit voor zover daarbij andere zorg dan uithuisplaatsing
is geïndiceerd, geen plaats is. Ook daarover wordt dus in de civielrechtelijke
procedure geoordeeld. Het voorgaande is in overeenstemming met de jurisprudentie
van de Raad dat een indicatiebesluit, gelet op de samenhang tussen de - mogelijk -
te indiceren zorgfuncties, één en ondeelbaar is (vgl. de uitspraak van de Raad
van 28 november 2007, LJN: BB9311).
4.3. Toegespitst op het voorliggende geval leidt dit tot het volgende.
4.3.1. Het indicatiebesluit van 23 februari 2007 is een besluit als bedoeld in artikel 3, vierde lid, van de WJZ. Gelet op artikel 8:5, eerste lid, en onderdeel H, onder 3, van de bijlage bij de Awb kon tegen dat besluit geen beroep worden ingesteld en gelet op artikel 7:1 van de Awb kon daartegen ook geen bezwaar worden gemaakt. De kinderrechter diende in de - civielrechtelijke - beschikking van 17 april 2007 tevens de rechtmatigheid van het indicatiebesluit te toetsen. Appellante had haar standpunt dat de kinderrechter dit ten onrechte heeft nagelaten, kunnen inbrengen in het kader van een - civielrechtelijk - hoger beroep bij het gerechtshof te ’s-Gravenhage.
4.3.2. Bureau Jeugdzorg Haaglanden heeft bij het besluit van 25 april 2007 het bezwaar van appellante tegen het besluit van 23 februari 2007 terecht
niet-ontvankelijk verklaard. De kinderrechter in de rechtbank ’s-Gravenhage heeft
zich, als meest gerede rechter gelet op het stelsel van rechtsbescherming in het
kader van de WJZ, terecht bevoegd geacht kennis te nemen van het beroep tegen het
besluit van 25 april 2007. De Raad is, als meest gerede rechter, bevoegd kennis
te nemen van het hoger beroep tegen de aangevallen uitspraak
4.3.3. De Raad zal de aangevallen uitspraak bevestigen. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen grond.
4.3.4. Ten overvloede merkt de Raad nog op het minder juist te achten dat de kinderrechter de aangevallen uitspraak heeft aangeduid als “Beschikking” en niet als “Uitspraak”.
III. BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep;
Recht doende:
Bevestigt de aangevallen uitspraak.
Deze uitspraak is gedaan door T.G.M. Simons als voorzitter en R.M. van Male en J.N.A. Bootsma als leden. De beslissing is, in tegenwoordigheid van S.R. Bagga als griffier, uitgesproken in het openbaar op 29 april 2008.
(get.) T.G.M. Simons.
(get.) S.R. Bagga.
Labels: CivielRecht, Handhaven
dinsdag 15 februari 2005
Wetboek van strafrecht artikel 279 en Grondwet artikel 1
Als vader de ouderlijke verantwoordelijkheid heeft, is het strafbaar voor iedereen, wanneer het samenzijn tussen kind en vader wordt verhinderd. In zo'n geval mag je van
justitie
verwachten, dat ze de cimineel (of criminelen) straffen. Hierover bestaat voldoende jurisprudentie.
De hoge Raad heeft uitspraak gedaan: De onttrekking van kind of kinderen aan de ouderlijke macht is strafbaar, zelfs indien beide ouders het wettelijke gezag over de kinderen hebben. Weliswaar gaat de uitspraak om de onttrekking van een dochter aan het ouderlijk gezag van moeder. Maar volgens Grondwet artikel 1 (verbod op discriminatie) geldt het ook indien een zoon onttrokken wordt aan de ouderlijke verantwoordelijkheid van vader.
In haar arrest (uitspraak) van 15 februari 2005 heeft de hoge Raad aangegeven dat er ook sprake is van onttrekking aan het wettig gezag als beide ouders de ouderlijke verantwoordelijkheid delen en er sprake is van een al dan niet voorlopige regeling van omgang. Tot die tijd konden politie en justitie niet met zekerheid vaststellen of van strafbare onttrekking sprake is. Kennelijk ligt het eenvoudiger wanneer één ouder de ouderlijke verantwoordelijkheid heeft.
Dit arrest heeft verregaande consequenties voor de opsporing en vervolging van een ieder, die hun kind niet terug laten gaan naar de ouder die met de ouderlijke verantwoordelijkheid is belast.
Indien een kind niet wordt teruggebracht na een bezoek in het kader van de omgangsregeling, pleegt de moeder die het kind heeft ontvoerd of achtergehouden, een strafbaar feit. Dit is omschreven in Wetboek van strafrecht artikel 279. Afhankelijk van de leeftijd van het achtergehouden of ontvoerde kind staat daar een gevangenisstraf op van ten hoogste negen jaar.
Het gevolg hiervan is dat de vader bij het ontvoeren of niet terugbrengen van het kind (dus ook als het gezag gedeeld wordt) hiervan onmiddellijk aangifte kan doen bij de politie. Dit is van belang als de kans bestaat dat het kind zal worden meegenomen naar het buitenland. In overleg met een Officier van justitie kan de politie dan ook onmiddellijk overgaan tot het doen van een nationaal en internationaal verzoek om de opsporing en aanhouding van de moeder.
Wist u dat Kind in de knel van mening is:
- Dat elke vrouw die een kind niet terugbrengt na een bezoek in
het kader van een omgangsregeling, of het kind achterhoudt of ontvoert, een
strafbaar feit pleegt?
Maar wist u ook dat:
- De wetgever hierover duidelijker moet zijn in Wetboek van
strafrecht artikel 279?
En wist u dat kind in de knel van mening is:
- Dat het samenzijn tussen vader en kind kan worden afgedwongen
indien een rechter het kind heeft geplaatst in een inrichting. Mits er geen
zwaarwegend belang is vader omgang te weigeren?
Uitleg van Wetboek van strafrecht artikel 279:
Zij die opzettelijk een minderjarige onttrekt aan de ouderlijke
verantwoordelijkheid of aan degene die mede de vaderlijke
verantwoordelijkheid draagt, wordt gestraft met een gevangenisstraf van ten
hoogste zes jaren of een geldboete van de vierde categorie.
Gevangenisstraf van ten hoogste negen jaren of geldboete van de vijfde
categorie wordt opgelegd indien:
- zij of een derde list bezigde, óf
- zij pleger of aanzetter is van geweld, óf
- zij dreigt of betrekt dreigende derden, óf
- de minderjarige is minder dan twaalf jaren oud.
U ziet dat het belang van vader speciaal voor jonge kinderen bij de strafmaat
meeweegt, echter voor twaalf jaar en ouder is hij nog weer belangrijker. De
leeftijd van het kind is makkelijk te bewijzen. De bepalingen van Wetboek van
strafrecht 279 gelden te meer als de vrouw of een instelling het kind onttrekken
aan vaders ouderlijke verantwoordelijkheid die met de ratificatie van het europees
verdrag voor de rechten van de man
(EVRM)
ondubbelzinnig is vastgelegd. Dit vereenvoudigt de bewijslast.
Uitleg van Grondwet artikel 1
Allen die zich in nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk
behandeld. Discriminatie wegens
vader zijn,
duurzame opvatting, ras,
maatschappelijke positie,
politieke of geestelijke
overtuiging of op welke grond
dan ook, is niet toegestaan.
Hoge Raad ar8250
De uitspraak over straf voor onttrekking van kind of kinderen aan de ouderlijke macht is ook te vinden op
www.rechtspraak.nl:
LJN: Hoge Raad, Ar8250, 01198/04
Datum uitspraak: 15-02-2005
Datum publicatie: 15-02-2005
Rechtsgebied: Straf
Soort procedure: Cassatie
Inhoudsindicatie:
Aan gezag en opzicht onttrekken ex art. 279 Sr. Degene die (mede)
het gezag over een minderjarig kind uitoefent kan dit kind
desondanks aan het gezag en/of het opzicht van een ander
onttrekken, bijvoorbeeld door zich niet te houden aan een bij
rechterlijke beslissing vastgestelde (voorlopige) omgangsregeling.
Uitspraak
15 februari 2005
Strafkamer
nr. 01198/04
AGJ/SM
Hoge Raad der Nederlanden
Arrest
op het beroep in cassatie tegen een arrest van het Gerechtshof te
Amsterdam, zitting houdende te Arnhem, van 7 november 2003,
nummer 21/001763-03, in de strafzaak tegen:
[verdachte], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1965,
wonende te [woonplaats].
1. De bestreden uitspraak
Het Hof heeft in hoger beroep - met vernietiging van een vonnis
van de Politierechter in de Rechtbank te Utrecht van 25 november
2002 - de verdachte ter zake van "onttrekking van een
minderjarige aan het wettig gezag/bevoegd opzicht" veroordeeld
tot een taakstraf bestaande uit een werkstraf voor de duur van
dertig uren, subsidiair vijftien dagen hechtenis, voorwaardelijk
met een proeftijd van twee jaren.
2. Geding in cassatie
Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft
mr. T.C. ten Rouwelaar, advocaat te Amsterdam, bij schriftuur
middelen van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit
arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
De Advocaat-Generaal Machielse heeft geconcludeerd dat de
Hoge Raad het beroep zal verwerpen.
Bij de Hoge Raad is binnengekomen een brief van de raadsman met
daaraan gehecht een brief van de verdachte.
3. Beoordeling van het eerste en het tweede middel
3.1. In de middelen wordt onder meer geklaagd dat het Hof ten
onrechte bewezen heeft verklaard dat de verdachte het kind aan
het ouderlijk gezag of aan het opzicht van de moeder heeft
onttrokken in de zin van art. 279 Sr.
3.2. De aan het proces-verbaal van de terechtzitting van het Hof
gehechte pleitnotities houden in dat namens de verdachte het
verweer strekkende tot niet-ontvankelijkverklaring van het
Openbaar Ministerie in de vervolging dan wel tot vrijspraak,
is gevoerd, waartoe is gesteld dat de verdachte zich niet
schuldig heeft gemaakt aan overtreding van art. 279 Strafrecht,
omdat de verdachte samen met de moeder het gezag over het
minderjarige kind uitoefende.
3.3. Het Hof heeft onder het kopje 'Verweer betreffende de
ontvankelijkheid van het openbaar ministerie' in de bestreden
uitspraak als volgt overwogen en beslist:
"Anders dan de raadsman stelt is het hof van oordeel dat een
ouder die formeel nog wel het gezag heeft over zijn minderjarig
kind dat kind aan het ouderlijke gezag/opzicht van de andere
ouder kan onttrekken. Verdachte heeft zijn dochter niet
teruggebracht naar haar moeder nadat de omgangsregeling ten
einde was gekomen. Het verweer wordt dan ook verworpen."
3.4. Voorzover in de middelen het standpunt wordt ingenomen dat
de verdachte het kind niet aan het gezag en het opzicht van de
moeder kan onttrekken in de zin van art. 279 Sr, omdat ook de
verdachte het gezag over het kind had, wordt miskend dat degene
die (mede) het gezag over een minderjarig kind uitoefent, dit
kind desondanks aan het gezag en/of het opzicht van een ander
kan onttrekken bijvoorbeeld door zich niet te houden aan een bij
rechterlijke beslissing vastgestelde (voorlopige)
omgangsregeling. 's Hofs onder 3.3 weergegeven oordeel getuigt
derhalve niet van een onjuiste rechtsopvatting.
3.5. De overige klachten kunnen niet tot cassatie leiden. Dit
behoeft, gezien art. 81 RO, geen nadere motivering nu de
klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het
belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.
4. Beoordeling van het derde middel
Het middel kan niet tot cassatie leiden. Dit behoeft, gezien
art. 81 RO, geen nadere motivering nu het middel niet noopt tot
beantwoording van rechtsvragen in het belang van de
rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.
5. Slotsom
Nu de middelen niet tot cassatie kunnen leiden, terwijl de
Hoge Raad ook geen grond aanwezig oordeelt waarop de bestreden
uitspraak ambtshalve zou behoren te worden vernietigd, moet het
beroep worden verworpen.
6. Beslissing
De Hoge Raad verwerpt het beroep.
Dit arrest is gewezen door de vice-president C.J.G. Bleichrodt
als voorzitter, en de raadsheren J.P. Balkema en
A.J.A. van Dorst, in bijzijn van de waarnemend-griffier
J.D.M. Hart, en uitgesproken op 15 februari 2005.
Conclusie
Nr. 01198/04
Mr Machielse
Zitting 21 december 2004
Conclusie inzake:
[verdachte]
1. Het Gerechtshof te Amsterdam, zitting houdend te Arnhem,
heeft de verdachte bij arrest van 7 november 2003 ter zake van
"onttrekking van een minderjarige aan het wettig gezag/bevoegd
opzicht" veroordeeld tot een taakstraf bestaande uit een
werkstraf voor de duur van 30 uren, subsidiair 15 dagen
hechtenis, voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar.
2. Namens verdachte heeft mr T.C. ten Rouwelaar, advocaat te
Amsterdam, bij schriftuur drie middelen van cassatie voorgesteld.
3.1 Het eerste middel bestrijdt, blijkens de toelichting daarop,
het bewezenverklaarde opzet. Ten laste van verdachte is
bewezenverklaard dat:
"hij in de periode van 17 mei 2001 tot en met 8 juni 2001 te
Bilthoven en/of IJsselstein, in elk geval in Nederland,
opzettelijk een minderjarige, te weten [betrokkene 1] (geboren
op [geboortedatum] 1999) heeft onttrokken aan het wettig gezag
over hem/haar gesteld of aan het opzicht van degene die dit
desbevoegd over hem/haar uitoefent, terwijl die minderjarige ten
tijde van het plegen van dit feit beneden de twaalf jaar oud is,
immers heeft verdachte toen daar:
- zijn dochter [betrokkene 1] in het kader van een
omgangsregeling opgehaald bij de moeder en vervolgens die
[betrokkene 1] niet teruggebracht op de afgesproken tijd en die
[betrokkene 1] gebracht naar een voor de moeder onbekende plaats"
Het middel wijst op een vonnis in kort geding van de rechtbank
te Utrecht van 18 mei 2001, waarin is bepaald dat de dochter
haar hoofdverblijf heeft bij haar moeder. Aangevoerd wordt dat
verdachte op het moment dat hij zijn dochter meenam van de
inhoud van dit vonnis niet op de hoogte was. Pas na zijn
aanhouding is hij daarmee bekend geworden.
3.2 Uit de bewijsmiddelen blijkt dat tussen verdachte en de
moeder van [betrokkene 1] sinds 25 november 2000 een
omgangsregeling van kracht was. Deze hield in dat verdachte
eenmaal per veertien dagen van zaterdag 11.00 uur tot zondag
17.00 uur en op de daarop volgende donderdag van 12.00 uur tot
17.00 uur recht had op omgang met zijn dochter. Deze
omgangsregeling is neergelegd in een tot de stukken van het
geding behorende tussenbeschikking van de rechtbank te Utrecht
van 24 oktober 2000. Verder blijkt uit de bewijsmiddelen dat
de moeder van [betrokkene 1], [betrokkene 2], aangifte heeft
gedaan nadat verdachte [betrokkene 1] op donderdag 17 mei 2000
had opgehaald en hij haar op vrijdag 18 mei 2001 om 18.08 uur
nog niet had teruggebracht. Op dezelfde vrijdag heeft
[betrokkene 2] verdachte in kort geding gedagvaard. De
president van de rechtbank heeft in zijn beslissing van 18 mei
2001 op de vordering van [betrokkene 2] bepaald dat het
hoofdverblijf van [betrokkene 1] bij haar moeder zal zijn en
verdachte bevolen het kind binnen een uur na de betekening van
het vonnis aan de moeder af te geven. Deze en de overige
beslissingen van de president van de rechtbank heeft het hof
aan het bewijs laten bijdragen, evenals de mededeling dat het
vonnis op 18 mei 2001 om 18.35 uur aan verdachte is betekend
door dit achter te laten in zijn woning. Op 19 mei 2001 heeft
verdachte de politie gebeld. Hij is toen gewezen op de sinds
25 november 2000 van kracht zijnde omgangsregeling en op het
vonnis van 18 mei 2001, met name op het bevel om [betrokkene 1]
terstond terug te brengen naar haar moeder. Verdachte heeft
toen gezegd dat hij het kind bewust niet had teruggebracht en
dat hij niet zou voldoen aan het bevel (bewijsmiddel 1).
Bewijsmiddel 3 bevat de verklaring van verdachte dat hij zijn
dochtertje van 17 mei 2001 tot en met 8 juni 2001 bij zich had
en dat hij haar niet op tijd bij de moeder heeft teruggebracht.
3.3 Voor een goed begrip van de zaak schets ik enige
achtergrond. Verdachte en [betrokkene 2] waren niet getrouwd
toen hun dochter [betrokkene 1] op [geboortedatum] 1999 werd
geboren. Verdachte heeft het kind erkend. Hij en de moeder zijn
sinds de geboorte, dus ook ten tijde van het bewezenverklaarde,
gezamenlijk belast met het ouderlijk gezag. Niet lang na de
geboorte zijn verdachte en [betrokkene 2] uit elkaar gegaan.
Zij zijn eerst in onderling overleg en medio februari 2001 door
tussenkomst van hun advocaten een voorlopige bezoekregeling
voor hun kind overeengekomen. Deze hield in dat [betrokkene 1]
bij haar moeder zou verblijven en dat verdachte haar een dag
en een middag per week zou krijgen (bewijsmiddel 2). Op
29 maart 2000 heeft [betrokkene 2] bij de rechtbank een verzoek
ingediend dat strekte tot toewijzing van het ouderlijk gezag
aan haar en tot vaststelling van een omgangsregeling tussen de
vader en [betrokkene 1]. Verdachte heeft zich hiertegen
verweerd en op zijn beurt verzocht om toewijzing van het
ouderlijk gezag aan hem en om vaststelling van een
omgangsregeling tussen moeder en dochter. Bij tussenbeschikking
van 24 oktober 2000 heeft de rechtbank overwogen dat het een
omgangsregeling tussen vader en dochter in haar belang achtte
en beslist dat verdachte met ingang van 25 november 2000 op de
hier boven vermelde tijdstippen recht heeft op omgang met zijn
dochter. Bij beslissing van 24 juli 2002 zijn de verzoeken van
[betrokkene 2] en verdachte om exclusieve toewijzing van het
ouderlijk gezag afgewezen. Ten tijde van de bestreden uitspraak
was nog geen definitieve omgangsregeling tot stand gekomen.
3.4 De klacht dat verdachte niet opzettelijk heeft gehandeld
omdat hij onbekend was met het vonnis van 18 mei 2001 is,
bezien in het licht van de bewezenverklaring, irrelevant.
De tenlastelegging en bewezenverklaring houden immers in dat
verdachte zijn dochter in strijd met de omgangsregeling niet
heeft teruggebracht. Die omgangsregeling bestond al in 2000,
dus ruim voor het kort gedingvonnis van 18 mei 2001. Overigens
faalt de klacht ook, omdat deze een feitelijke vaststelling
van het hof bestrijdt. Het hof heeft immers vastgesteld dat,
na de rechtsgeldige betekening van het kort gedingvonnis aan
verdachte, de in dit vonnis neergelegde beslissingen op
19 mei 2001 telefonisch aan verdachte zijn meegedeeld en dat
hij zijn dochter toen niet heeft teruggebracht. Voor
bestrijding van die vaststelling op feitelijke gronden is in
cassatie geen ruimte. Voor zover het middel erover bedoelt te
klagen dat verdachte op 17 mei 2001 niet wist dat het
hoofdverblijf van zijn dochter bij haar moeder was faalt het
eveneens. Het hof heeft uit de bewijsmiddelen kunnen afleiden
dat verdachte met de omgangsregeling van 24 oktober 2000 bekend
was. Voor de beantwoording van de vraag of de omgangsregeling
inderdaad inhield dat het hoofdverblijf van het kind bij de
moeder was, zie onder 4.3.
4.1 Het eerste en het tweede middel voeren verder beide aan dat
in de gegeven omstandigheden geen sprake is van onttrekking
aan het wettig gezag of aan het opzicht van de degene die dit
desbevoegd uitoefende. Dit verweer is ook voor het hof gevoerd
en strekte tot niet-ontvankelijkverklaring van het openbaar
ministerie dan wel tot vrijspraak. Het hof heeft in respons op
het niet-ontvankelijkheidsverweer overwogen:
"Anders dan de raadsman stelt is het hof van oordeel dat een
ouder die formeel nog wel het gezag heeft over zijn
minderjarige kind dat kind aan het ouderlijk gezag/opzicht van
de andere ouder kan onttrekken. Verdachte heeft zijn dochter
niet teruggebracht naar haar moeder nadat de omgangsregeling
ten einde was gekomen. Het verweer wordt dan ook verworpen."
De klacht dat het hof bij de vorming van dit oordeel ervan zou
zijn uitgegaan dat ten tijde van het bewezenverklaarde alleen
de moeder belast was met het ouderlijk gezag over
[betrokkene 1] faalt bij gebrek aan feitelijke grondslag.
4.2 In de rechtspraak zijn situaties als deze eerder aan de
orde geweest. In HR NJ 1970, 266 ging het om een echtpaar dat
in scheiding lag. Bij beschikking van de president van de
rechtbank was beslist dat hangende het echtscheidingsgeding
de kinderen bij de moeder zouden verblijven. De Hoge Raad
oordeelde dat, ook al leidt een dergelijke voorziening niet
tot opheffing van de ouderlijke macht, deze tot gevolg heeft
dat de kinderen in ieder geval worden gesteld onder het opzicht,
in de zin van art. 279 lid 1 Sr, van de ouder aan wie zij
voorlopig zijn toegewezen.(1) Iets vergelijkbaars speelde in de
arresten HR NJ 1991, 9 en HR NJ 1991, 824. In beide zaken
waren de onttrokken kinderen in afwachting van de uitkomst van
de echtscheidingsprocedure aan de moeder toevertrouwd. Het
zonder haar toestemming wegnemen van de kinderen leverde een
onttrekking aan het wettig gezag en het bevoegdelijk
uitgeoefende opzicht op. De in het middel bedoelde uitspraken
NJ 1950, 833 en 834 werpen geen ander licht op de zaak, alleen
al omdat deze uitspraken een niet goed vergelijkbaar
feitencomplex betroffen, de uitspraken van eerder datum zijn
en deze niet zijn gedaan door de Hoge Raad, zoals het middel
veronderstelt, maar door respectievelijk de Krijgsraad voor de
zeemacht en het Hoog Militair Gerechtshof.
4.3 In dit geval ligt het in zoverre anders dat hier niet
sprake is van een exclusieve toewijzing van het kind aan de
moeder. Bij haar tussenbeschikking van 24 oktober 2000 heeft
de rechtbank immers, in afwachting van een definitieve
beslissing, bepaald dat verdachte een beperkt omgangsrecht met
het kind heeft. Anders dan de klacht lijkt te veronderstellen
is in het vonnis van 18 mei 2001 in deze omgangsregeling geen
wijziging aangebracht doordat daarin is beslist dat
[betrokkene 1]'s hoofdverblijf bij haar moeder was. Zoals uit
de bewijsmiddelen blijkt was dit de feitelijke situatie sinds
verdachte en [betrokkene 2] uit elkaar waren. Dit lag ook al
in de omgangsregeling van 24 oktober 2000 besloten. Daarvan is
ook de president van de rechtbank uitgegaan blijkens
overweging 3.5 van zijn vonnis, dat voor zover van belang
luidt:
"Op grond van deze feiten en omstandigheden moet het, mede
gezien de leeftijd van [betrokkene 1], in haar belang worden
geacht dat zij haar hoofdverblijf bij de moeder heeft totdat
in de onder 3.3 bedoelde procedure over de gezagsvoorziening
zal zijn beslist. Bij dit oordeel is mede van belang dat de
rechtbank dat in die procedure klaarblijkelijk ook heeft
bedoeld, gezien de regeling die voor de omgang tussen de vader
en [betrokkene 1] is vastgesteld in de genoemde
tussenbeschikking van 24 oktober 2000 ()."
Het vonnis houdt wel een andere wijziging in ten opzichte van
de omgangsregeling van 24 oktober 2000. Namelijk dat het
verdachte verboden was het kind zonder schriftelijke
toestemming van de moeder mee te nemen. Ook deze beslissing
is op 19 mei 2001 telefonisch aan verdachte meegedeeld
(bewijsmiddel 1).
4.4 Of het kind nou wordt onttrokken terwijl het exclusief aan
een ouder is toevertrouwd of door zich niet te houden aan een
bij rechterlijke beslissing vastgestelde omgangsregeling
levert in mijn ogen geen relevant verschil op. Zowel het
wettig gezag als het opzicht berustten ten tijde van het
bewezenverklaarde bij de moeder krachtens de omgangsregeling
van 24 oktober 2000. Verdachte heeft het kind aan dat gezag
en opzicht onttrokken door haar op donderdag 17 mei 2001 niet
op het overeengekomen tijdstip terug te brengen. Hij heeft
die situatie tot 8 juni 2001 laten voortbestaan ook nadat
hem de inhoud van het vonnis van 18 mei 2001 was meegedeeld.
Het oordeel van het hof dat verdachte in de bewezenverklaarde
periode het kind aan het wettig gezag en het opzicht van
de moeder heeft onttrokken geeft naar mijn mening geen blijk
van een onjuiste rechtsopvatting. De klachten falen voor
zover deze uitgaan van een andere opvatting.
4.5 De klacht dat het hof heeft aangenomen dat was aangevoerd
dat dit verweer tot ontslag van rechtsvervolging zou moeten
leiden, berust op een onjuiste lezing van de bestreden
uitspraak. Ook deze klacht faalt dus.
4.6 Het tweede middel bestrijdt verder de verwerping door
het hof van een beroep op overmacht. Het hof heeft dit
verweer als volgt samengevat en verworpen:
"De verdediging heeft aangevoerd dat er een noodsituatie was
ontstaan omdat verdachtes dochtertje door haar moeder, die
het wettig gezag over haar uitoefende, niet goed zou worden
verzorgd.
Het hof is van oordeel dat het gevoerde verweer dient te worden
verworpen. Het hof overweegt hierbij dat er geen omstandigheden
aannemelijk zijn geworden die het acuut handelen van verdachte
rechtvaardigden en dat voorts niet is gebleken dat - indien er
al sprake zou zijn geweest van een noodsituatie - er voor
verdachte geen andere mogelijkheid open stond, nu hij zich had
kunnen wenden tot een bevoegde instantie, zoals de Raad voor
Kinderbescherming, de politie of de officier van justitie, in
geval van een noodtoestand."
De klacht is dat het hof geen acht heeft geslagen op ter
ondersteuning van dit verweer overgelegde bewijsstukken. Deze
klacht faalt. Het hof heeft geoordeeld dat niet aannemelijk is
geworden dat [betrokkene 1] slecht werd verzorgd door haar
moeder. Dat is een oordeel van feitelijke aard dat in cassatie
slechts beperkt kan worden getoetst. De waardering van het door
de verdediging overgelegde bewijsmateriaal is aan het hof
voorbehouden. Uit het proces-verbaal van de terechtzitting van
24 oktober 2003 blijkt verder dat het hof de korte inhoud van
de stukken van eerste aanleg en van de nadien aan het dossier
toegevoegde stukken heeft voorgehouden, waaronder de brieven
van verdachte van 22 september 2003 en 17 oktober 2003 met
bijlagen. Het moet er dus voor worden gehouden dat door het
hof ook op de door het middel bedoelde stukken acht is
geslagen. Dit geldt temeer nu het middel niet vermeldt welke
bewijsstukken het hof zou hebben gemist.
Ook de klacht dat het hof er geen rekening mee heeft gehouden
dat verdachte geen vertrouwen had in de Raad voor de
Kinderbescherming faalt, reeds omdat niet blijkt dat die
stelling voor het hof is ingenomen.
5.1 Het derde middel betreft de afwijzing door het hof van een
verzoek om getuigen te horen. In de bestreden uitspraak heeft
het hof overwogen dat de verdediging subsidiair heeft verzocht
het onderzoek aan te houden om enkele getuigen te horen. Het
hof heeft dit verzoek afgewezen omdat het zich voldoende
voorgelicht achtte, zodat van een noodzaak tot het horen van
die getuigen niet was gebleken.
5.2 Noch uit het proces-verbaal van de zitting van
24 oktober 2003, noch uit de daaraan gehechte pleitnota noch
uit enig ander stuk in het procesdossier blijkt dat door de
verdediging aan het hof is verzocht om getuigen te horen. Dat
betekent dat hetzij het hof door een vergissing de in het
middel aangevochten beslissing in zijn uitspraak heeft
opgenomen hetzij het verzoek wel is gedaan maar dit niet in
het proces-verbaal is opgenomen.
5.3 Ik meen dat dit in het midden kan blijven. Volgens het
middel betrof het ter zitting gedane verzoek getuigen van wie
eerder verklaringen aan het hof werden toegezonden. Ik neem
aan dat hiermee wordt gedoeld op de brief van 5 september 2003
van de raadsman van verdachte. Het middel voert als klacht aan
dat het hof het getuigenverhoor niet heeft toegestaan en dat
het derhalve van belang is dat de getuigen alsnog worden
gehoord. Die klacht kan, ook als ervan wordt uitgegaan dat
het verzoek wel is gedaan, in ieder geval niet slagen. Het valt
niet in te zien dat uit de afwijzing van het verzoek volgt dat
verdachte een belang had bij toewijzing van het verzoek. Laat
staan dat die opmerking iets afdoet aan de begrijpelijkheid
van 's hofs oordeel dat de noodzaak tot het horen van de
getuigen in zijn ogen niet bestond. Het middel geeft eigenlijk
alleen maar aan dat verdachte het niet eens is met de
beslissing van het hof, maar betwist niet dat het hof het
juiste criterium heeft gehanteerd en geeft evenmin aan waarom
de beslissing van het hof onbegrijpelijk zou zijn.
5.4 Tot slot bevat het middel de klacht dat het hof geen acht
heeft geslagen op een aantal door verdachte aan het hof ter
beschikking gestelde stukken. Ook deze klacht faalt, reeds
omdat het middel niet verduidelijkt op welke stukken het doelt.
6. De middelen zijn tevergeefs voorgesteld en kunnen, met
uitzondering van de in 4.1 tot en met 4.4 besproken klachten,
met de aan artikel 81 RO ontleende motivering worden verworpen.
Gronden waarop de Hoge Raad gebruik zou moeten maken van zijn
bevoegdheid de bestreden uitspraak ambtshalve te vernietigen
heb ik niet aangetroffen.
7. Deze conclusie strekt tot verwerping van het beroep.
De Procureur-Generaal
bij de Hoge Raad der Nederlanden
1 Zie ook NLR, aant. 2 bij art. 279.
Labels: CivielRecht, Handhaven